اصفهان23

با دیده شوق اصفهان را دیدم/ آثار قشنگ باستان را دیدم/ با نصف دگر، دگر مرا کاری نیست/ صد شکر که این نصف جهان را دیدم

آثار تاریخی اصفهان - پل جویی (چوبی)
نویسنده : بهزاد سلطانی - ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۳۸۸
 

این پل که با پهنای کم و درازای نزدیک ۱۴۷ متر بر بستر زاینده رود، میان دو پل الله وردی خان (سی و سه پل) و پل خواجو ساخته شده‌است از سازه های دوره شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجری است.

پل جویی (یا پل چوبی) اصفهان

برج شش گوشه وسط پل با چشمه‌های آب جاری، فرح بخش حال امیران، اشراف، مهمانان و سفیرانی بود که به حضور شاه شرفیاب می‌شدند.

پل جویی (یا پل چوبی) اصفهان

در قسمت غربی این پل آب رودخانه به صورت دریاچه‌ای در می‌آمد به همین لحاظ به آن «پل دریاچه» نیز می‌گفتند. نام دیگر آن پل سعادت‌آباد است. این پل هم‌اکنون در خیابان کمال اسماعیل قرار دارد.



کاربرد

این برای آمدوشد عامهٔ مردم نبوده‌است بلکه تنها وسیلهٔ ارتباط باغ های سلطنتی دو کناره شمالی و جنوبی رودخانه یعنی باغ معروف به «باغ دریاچه» با باغ های گستردهٔ سعادت آباد میان پل الله‌وردی خان و پل خواجو و بناهای با شکوه هفت دست و آیینه‌خانه و کشکول و نمکدان بوده‌است و در اصل محل عبور خانواده شاه صفوی و امرا و بزرگان و مهمانها و سفرایی بوده‌است که اجازه دیدار با شاه عباس دوم را داشته‌اند.

پل جویی (یا پل چوبی) اصفهان

نام

وجه تسمیه این پل به «جویی» و در تلفظ توده مردم «جوبی» و به نادرست «چوبی» که در یک سده گذشته متداول بوده‌است به فراخور جوی کوچک ظریفی از سنگ پارسی بوده که در عهد صفویه بر روی پل تعبیه کرده بودند. این جوی، آب را از سوی دیگر به طرف دیگر پل جاری می‌کرده‌است. ولی نام اصلی آن پل «سعادت‌آباد» بوده و به فراخور مجاورت با هفت کاخ از کاخهای سلطنتی عصر شاه عباس دوم «پل هفت دست» نیز نام داشته‌است.

پل جویی (یا پل چوبی) اصفهان

در بخش شرقی و غربی این پل، آب رودخانه بر روی هم انباشته می‌شده و به گونهٔ دریاچه‌ای در می‌آمده به آن «پل دریاچه» نیز می‌گفته‌اند. در کتاب فواید الصفویه که از مآخذ تاریخ عهد صفویان است به روشنی نام این پل «پل سعادت‌آباد» یاد شده و نویسنده آن کتاب در روزگار صفوی بنای «شهر تازه‌ای» را به محاذات باغ خوشبختی‌آباد در سال ۱۰۶۹ هجری و هم‌زمان با هفدهمین سال سلطنت شاه عباس دوم متذکر می‌گردد.

منبع : ویکی پدیا با اندکی تصحیح