اصفهان23

با دیده شوق اصفهان را دیدم/ آثار قشنگ باستان را دیدم/ با نصف دگر، دگر مرا کاری نیست/ صد شکر که این نصف جهان را دیدم

آیا می دانید آرامگاه میرعماد استاد نامدار خوشنویسی ایران کجاست؟
نویسنده : بهزاد سلطانی - ساعت ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ شهریور ۱۳٩٠
 

خوشنویس بزرگ قرن دهم و یازدهم هجری (1024ـ961 قمری) 


در قزوین خوشنویسی آموخت و در تبریز به جرگه‌ی شاگردان محمدحسین تبریزی درآمد. استاد اخیر خیلی زود او را «استاد خوشنویسان» نامید و او را از شاگردی بی‌نیاز دانست. میرعماد از تبریز به عثمانی و حجاز رفت و سپس به ایران بازگشت. مدتی در خراسان و هرات به کاتبان کتابخانه‌ی فرهاد خان قرامانلو، از امرای لشگریان شاه‌عباس، پیوست. پس از قتل فرهاد خان به قزوین بازگشت و در 1008 قمری به اصفهان رفت. عباس دوم دوازده سال بود که به تخت نشسته بود و صفویه در اوج قدرت و شوکت به سر می‌برد. از این رو، هنرمندان و صنعتگران راهی اصفهان می‌شدند تا از نظر مادی و معنوی ترقی کنند. میرعماد نیز عریضه‌ای به نستعلیق در مدح شاه نوشت و برای او فرستاد. شاه را خوش آمد و او را به دربار فرا خواند. میرعماد تغییراتی در قواعد نستعلیق به وجود آورد. خط او به حدی متعالی شد که گفته می‌شود هنوز نظیری برایش سراغ نکرده‌اند. او شانزده سال در اصفهان اقامت کرد. شاگردان بسیاری را آموخت و آثار فراوانی از خود به جا گذاشت. 


آرامگاه او اکنون در اصفهان است. این آرامگاه در مسجد مقصودبیک اصفهان واقع شده است. میرمحمد بن حسین حسنى سیفى قزوینى، ملقب به عمادالملک و مشهور به میر، خطاط معروف ایرانى (۱۰۲۴-۹۶۱) و یکى از بزرگ‌ترین نویسندگان خط نستعلیق زمان خود بوده است. مدفن وى در ضلع شرقى صحن کوچک مسجد مقصودبیک قرار دارد و سنگ‌‌قبر آن هیچ‌گونه کتیبه‌اى ندارد؛ اما در آرامگاه او قطعه‌سنگى از مرمر به طول ۷۰ و عرض ۳۵ سانتى‌متر به طور عمودى بر دیوار شرقى نصب شده است که بر حاشیه و متن آن، عبارات و اشعارى حجارى کرده‌اند.

مسجد کوچک مقصودبیک در یکی از کوچه های شمال شرقی میدان نقش جهان(امام) واقع شده است و کتیبه سردر آن سال 1010 هجری قمری را نمایش می دهد. با ورود به شبستان جنوبی مسجد، آنچه توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند وجود کاشیکاری های معرق است که نوشته های محراب زیبای آن به خط ثلث سفید رنگ بر روی کاشی های لاجوردی به قلم علیرضا عباسی است.

در ضلع شرقی این شبستان در یک لوحه به خط ثلث برجسته بسیار زیبایی یکی از آیه های قرآن کریم گچ بری شده است. در این میان به صحن مسجد که وارد می شویم آرامگاه میرعماد حسنی قزوینی جلومان ظاهر می شود که در زمان صفویه شهرت بسیار داشت. 

میرعماد خود را از سادات حسنی می‌دانست و از این رو، رقمِ امضایش «میرعماد حسنی» بود. مرگ او در سال 63 زندگی‌اش اتفاق افتاد. آثار او اکنون به موزه‌ی خوشنویسی قزوین واقع در کاخ چهلستون منتقل شده‌اند. 

کتیبه خط میرعماد حسنی در تکیه میرفندرسکی موجود است.

پروانه میرعمادی، از نوادگان میرعماد حسنی- خوشنویس قرن یازدهم- و نوزدهمین نسل از فرزند زادگان ایشان است. 
میرعمادی، خطاطی در سبک‌های نستعلیق، شکسته و کتابت را در محضر استادانی چون یدالله کابلی، عبدالله فرادی و محمد حیدری آموخته و فنون هنر نقاشی را نیز از پرویز ایزدپناه و هانیبال الخاص فرا گرفته است. 
او در حال حاضر دوره فوق ممتاز خط نستعلیق را در محضر عباس اخوین تعلیم می‌بیند. 
میرعمادی تا کنون نمایشگاه‌های متعددی از آثار خود در کشورهای کانادا، آمریکا، چین و ایران برگزار کرده و از نمایشگاه‌های "مترو هال" کانادا و پنجمین نمایشگاه بین‌المللی پکن جوایزی را کسب کرده است.

منابع: پورتال اصفهان و ویستا
با سپاس از روزنامه نصف جهان مورخ 8 شهریورماه 1390